خدایا کمک کن...

ایستاده ای...
در باران و بوسه
با تپش گنجشکی در سینه

دوستت دارم...
دوستت دارم و یکریز می بارم
بر شوره زار چترها و کلاه ها
بر عطر ها و پلاک ها
بر ترانه های باقیمانده در تب سرد خاک
تب سرد خاک . . .

بی پرنده ترین درخت
بی ستاره ترین آسمان
بی ستاره ترین . . .

دوستت دارم ...
دوستت دارم و می بارم بر لبان تو
که آشیانه ی بوسه بود و لبخند
در برکه های کوچک زمین
به جستجوی تو
با یاقوت گوشواره هایت
از آن عقیق گمشده بگو

آه . . .
پرنده فروش رنگین کمان من
گل گیسویت ماه نقره ای
رد ابرویت عصاره ی شب
به من نگاه کن
به من نگاه کن
با چشمی که کمینگاه ماه است
به من نگاه کن . . .

به من نگاه کن . . .

به من نگاه کن . . .

نازنینم به من نگاه کن...

خدایا...

۱۵۱ خورشید

همه می پرسند
چيست در زمزمه مبهم آب ؟
چيست در همهمه دلکش برگ ؟
چيست در بازی آن ابر سپيد؟
روی اين آبی آرام بلند
که ترا می برد اينگونه به ژرفای خيال

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

مانده ام تنها سالار مضطر من
بعد تو شد خاک عالم بر سر من
بی کَس و بی یار و یاور ، در دل صحرا
کاروانی بی پناه و یک زن تنها
به خدا با دست بسته ام
به زمین هر جا نشسته ام
نقش کردم عشق من حسین
به سر انگشت خسته ام
وقتی نامت می آمد ، بر لب من
لبهای تو می گفت ، زینب من
مانده ام تنها سالارمضطر من
بعد تو شد خاک عالم بر سر من...

خدایا به حق این روزها...

نازنینم بیدار شو...

۱۴۱ خورشید

 تو رو به ماه آسمون
به عاشقای بی نشون
تو رو به حرمت چشمات
به همه ی مقدسات
تو رو به خود خدا
به هق هق شبونه ها
قسمت میدم، قسمت میدم...
قسمت میدم از عشقم نگذری
قسمت میدم که از اینجا نری
تو رو به خود خدا
به تموم این شبها
تو رو جون رازقی
به نماز عاشقی
قسمت میدم، قسمت میدم...

نازنینم قسمت میدم تنهام نذاری...

خدایا کمک کن...

۱۳۷ خورشید

شب از مهتاب سر میره تمام ماه تو آبه
شبیه عکسه یک رویاست تو خوابیدی جهان خوابه
زمین دور تو می گرده زمان دست تو افتاده
تماشا کن سکوت تو عجب عمقی به شب داده
تو خواب انگار طرحی از گل و مهتاب و لبخندی
شب از جایی شروع می شه که تو چشماتو می بندی
تو رو آغوش می گیرم تنم سر ریزه رویا شه
جهان قد یه لالایی توی آغوش من جاشه
تورو آغوش می گیرم هوا تاریک تر می شه
خدا از دست های تو به من نزدیک تر می شه
زمین دور تو می گرده زمان دست تو افتاده
تماشا کن سکوت تو عجب عمقی به شب داده
تمام خونه پر می شه از این تصویر رویایی
تماشا کن ، تماشا کن  چه بی رحمانه زیبایی

نازنینم بیدارشوعزیزم این شب صبح شه...

۱۳۲ خورشید

بی تو مهتاب شبی باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم
در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد
يادم آمد كه شبی با هم از آن كوچه گذشتيم
پر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته گشتيم
ساعتی بر لب آن جوی نشستيم
تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
يادم آيد تو به من گفتی از اين عشق حذر كن !
لحظه ای چند بر اين آب نظر كن
آب آيينه عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا كه دلت با دگران است
تا فراموش كنی چندی از اين شهر سفر كن
با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم...
سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم ...
روز اول كه دل من به تمنای تو پر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو به سنگ زدی من نرميدم نه گسستم
بازگفتم كه تو صيادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم سفراز پيش تو هرگز نتوانم نتوانم
اشكی از شاخه فرو ريخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگريخت
اشك در چشم تو لرزيد
ماه بر عشق تو خنديد
يادم آيد كه دگر از تو جوابی نشنيدم
پای در دامن اندوه كشيدم
نگسستم نرميدم
رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم
نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم
نكنی ديگر از آن كوچه گذر هم
بی تو اما به چه حالی من از آن كوچه گذشتم

نازنینم منو ببخش که برای تونبودم...

نمی دونم هنوز اینجا سر می زنی یا نه ؟

۱۱۲ خورشید

بی تو طوفان زده دشت جنونم

صید افتاده به خونم

تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

بی من از شهر سفرکردی و رفتی

قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم

تاخم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

....توندیدی

نگهت هیچ نیافتاد به راهی که گذشتی

خود در خانه ببستم

دگر از پای نشستم

گوییا زلزله آمد

گوییا خانه فرو ریخت سر من

بی تو من در همه شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

بر نخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی

تو همه بود و نبودی

تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من که زکویت نگریزم

گر بمیرم ز غم دل با تو هرگز نستیزم

من و یک لحظه جدایی ؟!

نتوانم٬ نتوانم

بی تو من زنده نمانم ...

نازنینم برگرد...

 من همان پيچک پژمرده،

خشکيده وناسبز زمستان بودم
و صدای تو مرا سبزم کرد
از صدايت باران، از نگاهت خورشيد.
و به دستان تو پيچيدم زود
به صدايت سوگند
تا سحرگاه بهار پشت...

 اين پنجره ها خواهم ماند...

نازنینم برگرد ...

ای عشق

لحظه ای مژه بر هم مزن که شمع

کاین شمع نیم سوز...

با باد پلک های تو خاموش می شود...

گیسوی عشق مرا چه کسی شانه می زند؟

نازنینم . . .

سردی نگاهو بشکن فاصله سزای ما نیست

تو بمون واسه همیشه این جدایی حق ما نیست

بودن با تو آرزومه حتی واسه یه لحظه

می میرم بی تو ...

خوندن من یه بهونست یه سرود عاشقونست

من برات ترانه می گم تا بدونی که باهاتم

تو خود دلیل بودنم بی تو شب سحر نمیشه

می میرم بی تو ...

من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم

با تو می مونم واسه همیشه

خاطرات تو روچه خوب چه بد حک می کنم

توی تنهایی هام فقط به تو فکر می کنم

با تو می مونم واسه همیشه

اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم

واست می میرم جواب دنیا رو می دم

با تو می مونم واسه همیشه ...

نازنینم بمون ... نرو...

 ای که بی تو خودمو تک و تنها می بینم

هر جا که پا می زارم تو رو اونجا می بینم

یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود

قصه غربت تو قد صد تا قصه بود

توبرام خورشید بودی توی این دنیای سرد

گونه های خیسمو دستای تو پاک می کرد

حالا اون دستا کجاست؟اون دو تا دستای خوب

چرا بی صدا شده؟لب قصه های خوب

آسمون سنگی شده خدا انگار خوابیده

انگار از اون بالا ها گریه هامو ندیده

یاد تو هر جا که هستم با منه

داره عمر منو آتیش می زنه...

نازنینم کجایی؟؟؟برگرد...

در امتداد حادثه به تو رسیدم ...
توآمدی وسلامی گفتی این کوچک ازخودگریزان را
و برایش قصه ها گفتی از عشق
بمان پرنده کوچک خوشبختی ام با من هم صدا شو
تا این کوچک از خود گریزان با تو پر بگیرد
و در امتداد حادثه
روزهای تکراری ام رنگی دگر بگیرد...

بمان نازنین دلم بمان

خدایا

 تو را به شب انتظارقسم

خدایا

تو را به صاحب تمام زمانها قسم

خدایا

مهربانی و رحمتت رو از نازنین من دریغ نکن

خدایا

سلامت نازنینم رو بهش عطا کن

خدایا

درد و رنجو از نازنینم دور کن

خدایا

عمری دوباره تولدی دیگه شبی مثل امشب

خدایا به بزرگیت قسم

نازنینم عشق من ...

خدایا...

دستهایم را به سمت آسمان تو بلند می کنم

می خواهم بدانی دستانم خالیست،

می خواهم بدانی یک عاشق به جز یک دل اسیر

هیچ به همراه ندارد

پس تو مرا به جرم بی سلاح بودن

به تیر زمانه نشانه مگیر....

خدایا سلامتی نازنین
خدایا سلامتی نازنین
خدایا سلامتی نازنین
خدایا کمک کن
کمک کن
کمک کن

نازنینم عشق من

تنهام نزار

تنهام نزار...
 

می دونم یه وقتایی دلت برام تنگ می شه

کاش زمان همین الان متوقف می شد

اینجا همون ته دنیاست...     

چشم انتظار نگاهت خواهم ماند...

ز عشقت سوختم ای جان کجايی؟
بماندم بی سر و سامان کجايی؟
نه جانی و نه غير از جان چه چيزی
نه در جان نه برون از جان کجايی؟
ز پيدايی خود پنهان بماندی
چنين پيدا چنين پنهان کجايی؟
هزاران درد دارم ليک بی تو
ندارد درد من درمان کجايی؟
ز بس کز عشق تو در خون بگشتم
نه کفرم ماند و نه ايمان کجايی؟
ز شوق آفتاب طلعت تو
شدم چون ذره سرگردان کجايی؟
شد از طوفان چشمم غرقه کشتی
ندانم تا درين طوفان کجايی؟

نازنینم دوست دارم بمون...

ای صدای صادقانه ای هوای عاشقانه

فصل با تو بودن من فصلی از گل و ترانه

همدم همیشگی، موندن و رفتن من باش

چشمه پاکو زلالم،عطش گفتن من باش

هر چه هستی هر که هستی

واسه من عزیزترینی

با تو بودن آرزومه تو امید آخرینی

به اولین قاصدکی که از شهر قشنگ آرزو هایت بگذرد

پیغام میدهم که هیچ چیز نمی تواند مهرت را از

دلم جدا کند حتی فاصله ها...

دوست دارم نازنینم

نازنینم

با توام !

تويی که حرفهايم را مي خوانی ، مي فهمی

و عشق را در قلبم فرو نشاندی

به من بگو !

دلتنگيت را  کجای دل نهم ؟

تا اينگونه پريشان حال ديدنت نباشم

طوفان غم را چگونه از درياي دلم دور سازم

تا به ساحل آرامش برسم

نمي دانم !

دلم از جدايی بيزار است و طاقتی برايم نمانده است ،

سکوتم از هر فريادی سهمگين تر شده

و خون عشق تو در رگهايم نسبت به ديروز جاری تر

دلم نمي خواهد ديگر به انتظار بنشينم

خود عشق را زنده نگه می دارم ،

و فاصله ها را برای ديدنت در هم می شکنم ،

نديدن هايت را آويزه گوش زمان مي کنم ،

تا به او بفهمانم که روزگار هميشه اينطور نمی ماند

و آسمان نگاهم برای باري ديگر ابری نمی شود

چرا که لحظه ديدارت نزديک خواهد بود

نازنین دلم برگرد . . .

دارم دق می کنم تحمل ندارم
ديگه خسته شدم...
دارم کم ميارم
دلم تنگ شده و ديگه نا ندارم
همش فکر توام همش بی قرارم
ديگه اشکی برام نمونده که بخوام برات گريه کنم...
بدون تو کجا برم کنار کی بشينم؟
تو چشمای کي خيره شم خودم رو توش ببينم؟
تو که نيستی به کی بگم چشاشو روم نبنده؟
به کی بگم يکم نازم کنه که بهم نخنده؟
بدون تو با کی حرف بزنم دردت به جونم؟
تو اين دنيا به عشق کی به شوق کی بمونم؟
به جون چشمات از تموم اين زندگی سيرم
تو که نيستی همش آرزو می کنم بميرم
دارم دق می کنم تحمل ندارم

نازنین عشق

عزیزم برگرد . . .

دوست دارم نازنینم عزیزم

دعا می کنم . . .

خدایا به خاطر عشق . . .

 فراموش کردنت  کار اين دل نیست

و خوب می دانی که چقدر سخت است !

 این دل عشق را با تو شناخت

پس چگونه می تواند بی تفاوت باشد و فراموشت کند

وقتی که جز تو کسی در آن جايی ندارد

و هر تپشی  به شوق بودن با توست !

 عشق تو را از دل راندن دشوار است

و هر چه از تو و نگاهت دور می ماند دلتنگ تر می شود !

حال بدان که فراموش کردنت کار من نيست

زيرا دلم  از تو و عشقت دست بردار نيست

خدایا به خاطر عشق . . .

تو را من چشم بر راهم . . .

نازنین عزیزم دوست دارم

گل آفتابگردون هر روز به انتظار دیدن یاره
اما خورشیدو پوشونده ابری که تاریکه و تاره
چشمای آفتابگردون
باز نگران از ابرا
داد می زنن این تنها
طاقت دوری نداره
تا بشه وقتی خورشید
از دل ابرا پیدا
باز کار آفتابگردون
انتظاره انتظاره

 آخرش ابرا رو از رو
رخ خورشید بر می دارم
توی آغوش نفس هام
عطر لبخندو می یارم
واسه دیدارت همیشه
می زنم تا آسمون پل
بمون همیشه کنارم
تویی خورشید، منم اون گل

دونه دونه دونه،دونه دونه
پاک کنیم اشکای روی گونه هارو
دونه دونه دونه،دونه دونه
پر کنیم از شادی همه خونه ها رو
می خوام اون ابرای تیره که گرفتن روی خورشید
همه بارون بشن اما ببارن رو گل امّید
تاکه چشمونم همیشه باشه به آسمون تو
تا بمونم من همیشه گل آفتابگردون تو

وقتی بهانه ای را برای ديدارت به چنگ مي آورم

دلم مي خواهد تمام بهانه های دنيا نصيبم شود

تا با هر بهانه تو را نزديکتر به خود احساس کنم !

دستهايت را محکمتر در دستهايم بگيرم

نفسهايم پر شود از نفسهای تو

و نگاهم را در نگاه مهربانت غرق کنم !

 گاهي مدتهای طولاني تو را از نگاهم دور می بینم

و من مي مانم و خاطره های گذشته !

چه دلتنگ مي شوم و چه از خود بي خود

وقتي بهانه ای براي شکستن فاصله ها و پایان تمام دوری ها نمی يابم !

اما همیشه به همين دور از تو بودن ها دل خوش و امیدوارم !

زیرا همین امیدواری باعث شده تا باور کنم

که روزی اين دوری ها پايان مي یابد

انتظار تمام مي شود

و من با بهانه ای ديگر دوباره تو را در کنار خود دارم !

نازنینم دوست دارم ...

 برگرد . . .

نازنینم دوست دارم زود برگرد

با توام ای که نگاهت منو با عشق آشنا کرد
تو دلم حرم نفسهات فصل سرما رو فنا کرد
تويی اونکه تو وجودت نيمی از خودم رو ديدم
با حضور عاشقونت به خود خودم رسيدم
با تو شادم باتو مستم دستتو بذار تو دستم
بي تو جون ميدم به ظلمت با تو عشقو مي پرستم
گم شدم تو شب چشمات تو شدي فانوس راهم
تو شدي ماه و ستاره تو شب سرد و سياهم
با حضورت ميشه حس کرد يه نفس بوی بهارو
ميشه از لبای تو چيد عطر باغ قصه هارو
من مسافری غريبم توي جاده ی نگاهت
که چشام مثله قدمهات تا ابد مونده به راهت
باورم کن که فقط تو تويي معنای وجودم
تو بيا تا غم دوريت نره توي تار و پودم

برای نازنینم

صدا كن مرا...

صداي تو خوبست!

صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است

كه در انتهاي صميميت حزن مي‌رويد

در ابعاد اين عصر خاموش

من از طعم تصنيف در متن ادراك يك كوچه تنهاترم!

بيا تا برايت بگويم كه تنهايي من چه اندازه است..

و تنهايي من شبيخون حجم تو را پيش بيني نمي‌كرد

«و خاصيت عشق اينست»

نازنینم دوست دارم 

نازنین جان

برگرد

خواهش می کنم برگرد

به خاطر من هر جا هستی برگرد

خدایا کمک کن

خدایا می دونم هر چه اراده کنی همون میشه

می دونم سرنوشت همه ما دست خودته

خواهش می کنم التماست می کنم به نازنین من کمک کن

اونو به زندگی برگردون

اونو به پدر مادرش ببخش

بهش یه فرصت دیگه بده

یه تولد دوباره

یه بار دیگه

خدایا خواهش می کنم

خدایا کمک کن

خدای من به نازنینم کمک کن

نازنینم عزیزم برگرد...برگرد...برگرد...

اشک... اشک... اشک...

ز ليلی من شنيدم يا علی گفت... 

 به مجنون  چون رسيدم يا علی گفت...

علی جان پیش خدا روسیاهم...

به تو پناه آوردم

مثل همیشه...

منو از در خونت دست خالی بر نگردون

منم یکی از اون گداها...

به نازنین من هم کمک کن

اشک...

دستامونو بگیر...

نازنینم قوی باش...دوست دارم.

برگرد...

... اشک

نازنینم

اگه بي تو تنها ،گوشه اي نشستم
تويي تو وجودم ، بي تو با تو هستم

اگه سبز سبزم ، تو هجوم پاييز
ذره ذره ي من ، از تو شده لبريز

اي هميشه همدم ، واسه درد دلهام
عطر تو هميشه ، جاري تو نفسهام

اي که تارو پودم ، از ياد تو بي تاب
با مني ولي باز دوري مثل مهتاب

بي تو با تو بودن ، شده شب و روزم
بي تو اما يادت با منه هنوزم

تويي تو ي حرفام ، تويي تو نفسهام
ولي جاي دستات ، خاليه تو دستام

من به شوق و ياد بارون ، زندم و پژمرده نميشم
تشنه ي يه قطرم اما ، زرد و دل آزرده نميشم

سخته وقتي تو غزلها ، از من و تو واژه اي نيست
سخته بي تو با تو بودن ، سخته اما چاره اي نيست

بي تو با تو بودن ، شده شب و روزم
بي تو اما يادت با منه هنوزم

تويي تو ي حرفام ، تويي تو نفسهام
ولي جاي دستات ، خاليه تو دستام

تويي تو ي حرفام ، تويي تو نفسهام
ولي جاي دستات ، خاليه تو دستام

از دوست داشتن تا عاشقی فقط یه قدم دیگه مونده...

نازنینم دوست دارم تحمل کن...

...اشک

دوست دارم نازنینم

واي باران باران
شيشه پنجره را باران شست
از دل من اما
چه کسي نقش تو را خواهد شست
آسمان سربي رنگ
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ
مي پرد مرغ نگاهم تا دور
واي باران باران
پر مرغان نگاهم را شست
در ميان من تو فاصله هاست
گاه مي انديشم مي تواني
تو به لبخندي
اين فاصله را برداري
تو توانايي بخشش را داري
دستهاي تو توانايي آن را دارد
که مرا زندگاني بخشد
چشم هاي تو به من مي بخشد
شور و عشق و مستي
و تو چون مصرع شعري زيبا
سطر برجسته اي از زندگي من هستي

نازنین عزیزم به خاطر من بمونِِ و قوی باش خواهش می کنم...

نازنینم برگرد...

اگه دوست دارم خيلي زياد منو ببخش
اگه تويي اون که فقط دلم ميخواد منو ببخش
******
منو ببخش اگه شبا ستارهارو ميشمارم
منو ببخش اگه بهت خيلي ميگم دوست دارم
منو ببخش اگه برات سبد سبد گل مي چينم
منو ببخش اگه شبا فقط تورو خواب ميبينم
******
منو ببخش اگه واسه چشماي تو خيلي کمم
تو فرشته اي و من اگه فقط يه آدمم
منو ببخش اگه برات مي ميرمو زنده ميشم
اگه با ديونگيام پيش تو شرمنده ميشم
منو ببخش اگه همش مي سپارمت دست خدا
اگه پيش غريبه ها به جاي تو ميگم ..... شما
******
منو ببخش من نمي خوام تورو به ماه نشون بدم
نشونيتو نه به شبو نه دست آسمون بدم
منو ببخش اگه مي خوام تو رو فقط واسه خودم
ببخش اگه کمم ولي زيادي عاشقت شدم
******

نازنین جان دوست دارم...

نازنینم ...برگرد...برگرد...برگرد...اشک...

تو كه جونه مني, عمر مني
كويرمو انگار که بارونه مني
تو درمونه دله ديونمي
مرهم و آرامش اين روح و تني
هر که هستي, هر چه هستي
تو تمومه عشق اين, ديده ي گريون مني
خوش نشستي خوش نشستي
تويه قلبم, تويي که مرهم و درمونه مني
با همون نگاه اول من دل و دينمو باختم
تويه خواب و تويه رويا کعبه ي عشقمو ساختم
تويي نبض خوبه تکرار
تو طبيبي واسه بيمار
تويي مهتاب شبه من
مهتاب از قشنگي تو شده شرمسار
با نگاه مثله ماهت
قصه هاي جون پناهت
دلمو از من گرفتي
نميدوني چه قشنگ بود اشتباهت
تو که جونه مني, عمر مني
کويرمو انگار, که بارون مني

نازنینم ...دعا می کنم...

دعا می کنم نازنینم ...
دعا ...
تا بمانی...
تا خدا رحمت بی دریغش را از ما دریغ نکند.
تا تو بمانی...
راستی اینقدر حرف از رفتن می زنی که تاریخ تولدت را نیز فراموش کرده ام.
اما من منتظر تولد دوباره توام وهیچگاه فراموش نخواهم کرد،هیچگاه...
هر کجا هستی برگرد...
برگرد...
مگر با چشمان مهربانت...
اشک های مادر،بی صبری پدر،بی تابی خواهر،بی قراری دوست...
و دلتنگی مرا نمی بینی؟
نازنینم چشم به راهیم...
چشم به راه برگشتنت
چشم به راه نفس های دوباره ات
چشم به راه آمدنت
چشم به راه...
هر کجا هستی برگرد.....
خدایا به بزرگی و جلالت
تو را به تمام شایستگان درگاهت
تو را قسم به رضایت ...
نازنینم را عمری دوباره با سلامت عطا کن
اشک.......

خدایا تو را قسم به عشق ...

نازنینم برگرد...

نازنینم دوست دارم قوی باش!

نازنینم بمان !

آغوشتو به غیر من به روی هیچکی وا نکن
منو از این دلخوشی و آرامشمم جدا نکن
من برای با تو بودن پر عشق و خواهشم
واسه بودن کنارت تو بگو،به هرکجا پر می کشم
منو تو آغوشت بگیر ،آغوش تو مقدس
بوسیدنت برای من تولد یک نفس
چشمای مهربون تو منو به آتیش میکشه
نوازش دستای توعادته ترکم نمیشه
فقط توآغوش خودم دغدغه هاتو جا بزار
به پای عشق من بمون هیچکس وجای من نیار

.

.

.

نازنین جان دوست دارم... نرو...بمون...عشق...اشک...

عشق...

بزار... باور کنم دستاتو دارم
پس اين فاصله... تنها نزارم
بمون با من بمون با من نمي خوام
واسه هر چي ندارم کم بيارم
بزار باور کنم لو رفته رازم
من از هر چي به جز تو بي نيازم
نباشي بعد تو سنگ صبورم
نمي تونم با اين دنيا بسازم
نباشي آسمون هم جنس سنگه
شب و روز اين دل ديوونه تنگه
نزار با رفتنت ديوونه تر شم
جنون يک عمر با عقلم بجنگه
مي خوام اشکم تو چشماي تو باشه
هميشه قلب من جاي تو باشه
بمون با من تو اين ديوونه حالي
نزار دنيا و دين من دو تا شه...

نازنینم دوست دارم... بمون...اشک...

 جز تو کی می تونه عزیز من باشه
کی می تونه تو قلب من جا شه
مگه می شه مثل تو پیدا شه
همه چیزم آی عزیزم...
جز من کی واسه دیدن تو حریصه
اسمتو رو قلبش می نویسه
گونه هاش از ندیدنت خیسه
همه چیزم آی عزیزم...
تو نباشی بی قرارم...
بد می بینم...بد می آرم...
بی تو من...حس ندارم...
سر به زیرم...گوشه گیرم...
کاش بمیرم...بی تو من...
همه چیزم ...
واسه ما دوتا کی بهتر از ما
از همین امروز تا آخر دنیا
همه چیزم آی عزیزم...

خداوندا!

دستانم خالی و دلم غرق آرزوست...

   نازنینم عشق...  

دیوانه تر از آنم که بنشینم و منتظر بمانم
منتظر روزی،شاید روزی دور ،روزی غریب
به خدا هی شمردن روزهای نبودنت بی قرارم کرد
انتظار،خستگی عاشقانه ای است
اما به انتظار نمی مانم
تو ای همیشه جاری،حضور هماره
می خواهم این باربه دنبال نقشه گم شده مهر تو پرواز کنم
و این بار تو را خواهم یافت
ایمان دارم
نمی دانم چگونه ؟کجا؟واز کدام سو؟
به دستان قشنگ تو می رسم
اما امیدوار، شادو مومن ،دل به دریا می سپارم
و هی طوفان هرگز در من هیچ اثر نخواهد کرد
به خدا هی شمردن روزهای نبودنت بی قرارم کرد
عزیز دل سلام...
عزیز دل سلام...

و خداوند اشک را آفرید تا در لحظات دلتنگی عاشق...
...خدا را دراین گوی شفاف ببیند
شبی قطره ای ازاو خواست او را به خانه اصلیش برگرداند.
پس درمیان دستهای قاصدکی مهربان بالا رفت.
به ناگاه درآغوش ماه فرو افتاد.
نمیدانم مهتاب روشنی اش رااز اشک گرفت یا اشک شفافیتش رااز او.
اما هرچه بود از آن به بعد شبها سرشار از انتظار -درآینه ماه -
بی صبرانه به انتظار مینشینم
تا شبی مهتاب را با همه عظمت وزیباییش در آسمان چشمهایم ببینم
تا چراغی شود برای یافتن ردی از تو
که در زلالی از نور حک شدی بر دل سیاه شب

نازنینم برگرد...

اشک...

I WISH FOR YOU
من برایت آرزو میکنم
Comfort on difficult days
تسلی و آرامش رو در روزهای سخت
Smiles when sadness intrudes
لبخند رو زمانی که غم خودشو تحمیل میکنه
Rainbows to follow the clouds
رنگین کمانی که به دنبال ابرها میاد
Laughter to kiss your lips
خنده را تا بر لبانت بوسه بزند
Sunsets to warm your heart
غروب آفتاب رو تا قلبت را گرما بخشد
Gentle hugs when spirits sag
آغوش های ملایم را زمانی که روحیه متزلزل و سست میشه
Friendships to brighten your being
دوستیها را تا روشنایی بخش وجودت باشد
Beauty for your eyes to see
زیبایی را برای چشمانت تا ببینند
Confidence for when you doubt
اعتماد به نفس را برای زمانی که تردید داری
Faith so that you can believe
ایمان را تا بتونی معتقد باشی
Courage to know yourself
شجاعت را تا بتوانی خودت را بشناسی
Patience to accept the truth
شکیبایی را تا حقیقت را بپذیری
And love to complete your life
وعشق را برای تکمیل زندگی ات

نازنین دوستت دارم

نترس...
پیش برو...
ادامه بده...
آنها همواره در کنار تو خواهند بود.
لحظه به لحظه،
ثانیه به ثانیه،
 آنها تو را زیر نظر دارند.
آنها ازهمه...
مهربانترند،دلسوزترند،.....
هرگاه احساس ترس و لغزش کردی
 دستت را در دست آنهابگذار و
مصمم قدم بردار
 آن سه پشتیبان تو هستند
خدا که از همه دلسوزتر است.
 و همانند مادری که فرزندش را راهی امتحانی سخت می کند
 نگران توست.
پس تنهایت نمی گذارد و در کنارت می ماند.
 همیشه ، هرجا ، هر لحظه
مادر که هرچه بگویم کم گفته ام او که با زیباترین کلمات به
تو اعتماد به نفس می دهد و اینگونه تو را یاری می کند.
پدر که همچون کوه در پشتت ایستاده و به تو این اطمینان
را می دهد که قدم هایت را محکم تر برداری
پس پیش برو و نترس...
 که همواره سه نیروی زیبا تو را یاری می دهند.

حالا که با هم یکی شدن دلامونو
حالا که جاده ها افتادن به پامونو
یکی ازاون بالا انگار داره می شنوه صدامونو
به گمونم که اثر داره دعامونو
همسفر ای هم ستاره
راه بیافتیم که خودش داره هوامونو
دل اون سوخته برای گریه هامونو
خودش داره هوامونو
می شه هر سنگ بیابون برای ماها یه نشونه
که بتونه ما رو تا کنار دریا برسونه
همسفر ای هم ستاره
سر رو شونه های من بزار دوباره
وقتی برفا آب بشن
رود خونه سر رو شونه دریا میزاره

...

کلید بارون تو دستامونه
می شیم روونه شونه به شونه

...
***نازنین جان دوستت دارم***

نازنینم برای تو می نویسم...
از حریم حرم عشق...
از جایی که معنای عاشقی را می توان جستجو کرد.
و از تو می خواهم که خود باشی.
دردهایت را به یاد شادمانی های فردا به فراموشی بسپار.
راست می گویی شاید به زبان ساده باشد.
اما از تو می خواهم ...
برخیزخورشید را در پس ابرها بنگر!
برای تو می تابد...
برای تو می خندد...
برای تو می درخشد...
دعا می کنم نازنینم...
با تمام توان به فردا بیاندیش...
دیروز رابه عمیق ترین چاه وجود بیانداز
مگر نمی دانی ؟ خداوند زمانی که انسان را آفرید عاشق شد...
...پس عشق آفریده شد.
حال و آینده هدیه ای است برای تولدی دوباره از سوی عاشق به معشوقش.
دعا می کنم نازنینم...
...سبز بمانی... دوستت دارم...

از دوستانی که صمیمانه برای سلامت نازنین من دعا می کنندسپاسگزارم

و از اینجا، حریم امن رضا، سلامت و سعادتشان آرزومندم.